لاكتوپراكسیداز(lactoperoxidase):

پراكسیداز آنزیمی است كه قادر به كشتن باكتری ها از طریق انجام واكنش اكسیداتیو می باشد. فعال شدن این آنزیم و ترشح آن در غدد برون ریزی مانند اشك، بزاق ، بینی و برونش ها و ترشحات روده ای رخ می دهد. آنزیم پراكسیدازی كه در شیر ترشح می شود به نام لاكتوپراكسیداز معروف می باشد.

 

لاكتوپراكسیداز یك پروتئین دفاعی است كه در گروه ایمینوگلوبولین ها قرار نمی گیرد و نقش مهمی در حفاظت سیستم پستانی بر علیه میكروب های آلوده كننده این سیستم دارد.

مقادیر لاكتوپراكسیداز در شیر بسیار اندك است اما در حدود 5 الی 6 روز بعد از زایمان به سرعت میزان آن افزایش می یابد. غلظت این آنزیم در شیر انسان تقریبا 20 برابر كمتر از شیر گاو می باشد.

 

لاكتوپراكسیداز به خودی خود خاصیت میكروب كشی ندارد بهر حال این آنزیم همراه با هیدروژن پراكسیداز و تیوسیونالات اثرات ضد باكتریالی خود را میانجی گری می كند.

بوسیله واكنش هیدروژن پراكسیداز و تیوسیونالات با یكدیگر در حضور لاكتوپراكسیداز، تركیب جدیدی تحت عنوان هیپوتیوسیونولات (Hypothiocyanate) بوجود می آید كه خاصیت شدید میكروب كشی دارد و از متابولیسم باكتری ها به طور معنی دار جلوگیری می كند.